คำพูดเหมือนกัน แต่ทำไมคำพูดของบางคนจึงดังก้องอยู่ในใจผู้คนอย่างลึกซึ้ง? | หากคุณเป็นโรงเรียนนักบำบัด Executive Academy โอซาก้า | บล็อก

คำพูดเหมือนกัน แต่ทำไมคำพูดของบางคนจึงสะท้อนความรู้สึกได้อย่างลึกซึ้ง ? — "ลักษณะนิสัย" ของบุคคลนั้นสะท้อนออกมาในคำพูดและวิธีการปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น

เมื่อวาน ขณะที่กำลังดูอินสตาแกรมอยู่ ฉันไปเจอข้อความที่คนคนหนึ่งเขียนไว้ ซึ่งมันตรงใจฉันมาก

"อ๋อ เข้าใจแล้ว"
"ใช่ ถูกต้องแล้ว"

ราวกับว่าถ้อยคำเหล่านั้นซึมซาบเข้าสู่ตัวฉันโดยตรง

แต่แล้วฉันก็ตระหนักว่ามีคนอื่นเคยพูดอะไรทำนองนี้มาก่อนแล้ว

พวกเขากำลังพูดในสิ่งเดียวกันแทบทั้งหมด

อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้น มันไม่ได้สร้างความประทับใจที่ยั่งยืนให้กับฉันมากนัก

สาเหตุของความแตกต่างนี้อาจเป็นอะไรได้บ้าง?

เมื่อฉันลองคิดดู สิ่งที่ผุดขึ้นมาในใจก็คือ

ไม่ใช่แค่ถ้อยคำเท่านั้นที่สามารถสัมผัสหัวใจผู้คนได้
ฉันคิดว่าประเด็นสำคัญคือ "ใครเป็นคนพูดคำเหล่านั้น และคำพูดเหล่านั้นมาจากไหน"

คนที่พูดถึงสิ่งที่ตนเองรู้ว่าเป็นความรู้

คนที่นำสิ่งที่ได้เรียนรู้จากผู้อื่นมาเรียบเรียงใหม่ด้วยถ้อยคำของตนเองเพื่อแบ่งปัน

และ,

บุคคลที่เล่าเรื่องราวจากประสบการณ์ตรงของตนเอง เกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาเคยเผชิญ ดิ้นรน ลังเล ประสบการณ์ ความรู้สึก และสิ่งที่ผ่านเข้ามาในใจหลายต่อหลายครั้ง

แม้คำเดียวกันก็อาจสื่อความหมายแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงได้

คนเราไม่ได้แค่รับรู้เนื้อหาของคำพูดเท่านั้น
ฉันกำลังสัมผัสถึงแก่นแท้ของตัวตนที่อยู่เบื้องหลังถ้อยคำเหล่านั้น

นั่นคือเหตุผลที่ฉันคิดว่ามันจึงสร้างความประทับใจได้อย่างลึกซึ้ง

แม้ว่าคำพูดอาจจะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็ยังสามารถสร้างความประทับใจไม่รู้ลืมได้

ในทางกลับกัน ไม่ว่าคุณจะใช้ถ้อยคำที่สวยงามเพียงใด บางครั้งก็อาจฟังดูเหมือนเป็นการยืมมาใช้หรือเป็นการประดิษฐ์ขึ้นมา

ฉันคิดว่าโดยไม่รู้ตัวเราสามารถรับรู้ได้ว่าคำพูดเหล่านั้นมาจากใจจริงของผู้พูดหรือไม่


และในทำนองเดียวกันนี้ก็สามารถกล่าวได้เช่นเดียวกันสำหรับการรักษาที่ดำเนินการโดยนักบำบัด ไม่ใช่หรือ?

แม้ว่าคุณจะเรียนรู้เทคนิคเดียวกันและสัมผัสร่างกายในลักษณะเดียวกันก็ตาม

"ด้วยเหตุผลบางอย่าง การบำบัดของคนคนนี้กลับทำให้รู้สึกผ่อนคลายมาก"

"เมื่อคนคนนี้สัมผัสตัวฉัน ฉันรู้สึกสบายใจอย่างประหลาด"

บางครั้งฉันก็รู้สึกแบบนั้น

แน่นอนว่าเทคโนโลยีมีความสำคัญ

การเข้าใจโครงสร้างของร่างกาย การฝึกฝนท่าทางที่ถูกต้อง และการเรียนรู้ทิศทางและจังหวะของการกด ล้วนมีความสำคัญ

แต่ก็มีบางสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียวอย่างแน่นอน

ใช่แล้ว

บุคคลนั้นนำเทคโนโลยีนั้นไปประยุกต์ใช้อย่างไร และใน "วิถีชีวิต" แบบใด?

ฉันคิดอย่างนั้น.

ตัวอย่างเช่น คุณสามารถบอกให้ใครบางคน "ผ่อนคลาย" โดยใช้คำพูดได้

แต่ตัวผมเองรู้สึกกังวลใจ

"เราต้องทำมันให้ถูกต้อง"

หากคุณรู้สึกตึงเครียดหรือวิตกกังวล ความตึงเครียดนั้นจะแสดงออกมาทางวิธีการที่คุณสัมผัสผู้อื่น

ในทางกลับกัน เมื่อนักบำบัดมีท่าทีสงบ ไม่เร่งรีบผู้รับบริการ และสัมผัสผู้รับบริการด้วยความไว้วางใจในร่างกายของพวกเขา ความรู้สึกปลอดภัยนั้นจะถูกส่งต่อไปยังผู้รับบริการโดยไม่จำเป็นต้องใช้คำพูด

บางทีการสัมผัสใครสักคนกับการสื่อสารด้วยคำพูดอาจเป็นสิ่งเดียวกันก็ได้

คุณกำลังพูดถึงอะไร?

จะทำอย่างไรดี?

ก่อนหน้านั้น

ฉันมาจากไหนถึงทำแบบนั้นได้?

นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ข้อความของคุณส่งไปถึงผู้รับแตกต่างออกไป

ดังนั้น ฉันเชื่อว่าสำหรับนักบำบัดแล้ว การเติบโตไม่ได้หมายถึงการเพิ่มพูนทักษะของตนเองเพียงอย่างเดียว

สิ่งต่างๆ ที่ฉันเคยประสบมา

สิ่งที่ฉันรู้สึก

สิ่งที่ฉันทำไม่สำเร็จ

สิ่งที่ฉันไม่แน่ใจ

สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากเรื่องนั้น

ฉันค่อยๆ สร้างสิ่งเหล่านั้นขึ้นมาภายในตัวฉันอย่างระมัดระวัง

และแทนที่จะแสดงความรู้สึกและความคิดของฉันผ่านคำพูดของผู้อื่น ฉันจะแสดงออกด้วยคำพูดของฉันเอง

แล้วแม้จะใช้เทคโนโลยีและภาษาเดียวกันก็ตาม

ค่อยๆ ความลึกซึ้งอันเป็นเอกลักษณ์ที่มีเพียงบุคคลนั้นเท่านั้นที่จะมีได้ ก็เริ่มปรากฏขึ้น

บุคคลที่สร้างเทคโนโลยีนั้นขึ้นมา จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของเทคโนโลยีนั้น

บางทีมันอาจเป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลานานถึงจะสร้างขึ้นมาได้

ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงอยากให้ผู้บำบัดเห็นคุณค่าไม่เพียงแค่ "เทคนิค" เท่านั้น แต่ยังรวมถึง "การใช้ชีวิตของตนเอง" ด้วย

นี่คือสิ่งที่ฉันรู้สึกอย่างแท้จริง

สิ่งที่ฉันให้คุณค่าอย่างแท้จริง

สิ่งต่างๆ ที่ฉันเคยประสบมา

ถ้อยคำและการสัมผัสที่มาจากที่นั่น เป็นสิ่งที่ไม่มีใครเลียนแบบได้

คำพูดเหล่านั้นเหมือนกัน แต่กลับบาดใจฉันเหลือเกิน

เป็นเทคโนโลยีเดียวกัน แต่ให้ความรู้สึกปลอดภัยต่อร่างกายมากกว่า

สิ่งที่สร้างความแตกต่างคือ

แทนที่จะถามว่า "ควรทำอย่างไร"
"ใครเป็นคนทำ และคนๆ นั้นเป็นคนแบบไหน?"

นั่นอาจเป็นความจริงก็ได้

และขณะที่ผมเขียนบล็อกนี้ในวันนี้ ผมก็ถามตัวเองด้วยคำถามเดียวกันนี้

คำพูดเหล่านั้นเป็นคำพูดที่ผุดขึ้นมาในความคิดของคุณเองใช่หรือไม่?

สัมผัสของคุณสะท้อนตัวตนที่แท้จริงของคุณหรือไม่?

คาโอริ