การมีความชำนาญในเทคนิคใดเทคนิคหนึ่งกับการมีความสุขที่ได้จากการใช้เทคนิคนั้นไม่ใช่สิ่งเดียวกัน | หากคุณเป็นโรงเรียนนักบำบัด Executive Academy โอซาก้า | บล็อก

ผู้ที่มีทักษะทางเทคนิคสูงและผู้ที่ชื่นชอบกิจกรรมทางเทคนิคไม่จำเป็นต้องเป็นคนกลุ่มเดียวกันเสมอไป

ฉันสอนการนวดมา 23 ปีแล้ว และได้พบกับนักบำบัดมามากมาย

บางส่วนยังต้องปรับปรุงในเชิงเทคนิคอีกมาก
คุณสามารถปรับปรุงวิธีการใช้ร่างกายและฝึกฝนเทคนิคของคุณให้ดียิ่งขึ้นได้

อย่างไรก็ตาม ลูกค้า

"รู้สึกดีอย่างเหลือเชื่อ"
"ทำไมเวลาคนคนนี้สัมผัสตัวฉันถึงรู้สึกดีจัง?"

มีหลายคนที่ได้รับการยกย่องอย่างมากในเรื่องนี้


ในทางกลับกัน บางคนอาจมีทักษะทางเทคนิคสูงมาก แต่กลับไม่ได้รับลูกค้าประจำ หรือไม่สามารถสร้างประสบการณ์ที่ "น่าพึงพอใจ" ให้แก่ลูกค้าได้

สาเหตุของความแตกต่างนี้อาจเป็นอะไรได้บ้าง?

ฉันเชื่อว่า "ลักษณะนิสัย" ของบุคคลมีบทบาทสำคัญในเรื่องนั้น

ฉันอยากเป็นนักบำบัดแบบไหน?

เมื่อคุณมีปฏิสัมพันธ์กับบุคคลที่อยู่ตรงหน้า คุณให้คุณค่ากับอะไรมากที่สุด?

แม้ว่าทักษะของบุคคลจะยังไม่พัฒนาเต็มที่ แต่ค่านิยมหลักและแนวทางของพวกเขาจะถูกถ่ายทอดผ่านฝีมืออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ดังนั้น ร่างกายจึงรู้สึกสบาย

นั่นแหละถึงทำให้รู้สึกดี

แต่ฉันไม่คิดว่า "แค่เป็นแบบนั้นแบบนี้ก็เพียงพอแล้ว"


นี่คือส่วนสำคัญ

วิถีชีวิตคือรากฐาน จากนั้นจึงนำเทคนิคที่ประณีตมาผสมผสานเข้าด้วยกัน

เมื่อองค์ประกอบทั้งสองนี้มาบรรจบกัน นักบำบัดจะเปลี่ยนจากผู้ที่มี "ทักษะ" ไปเป็นคนที่ลูกค้า "อยากได้รับการสัมผัส"

นักบำบัดที่ลูกค้าเลือกอย่างแท้จริงนั้น ไม่ใช่เพียงแค่ผู้ที่มีความรู้และทักษะเป็นเลิศเท่านั้น

บุคคลที่มีค่านิยมหลักของตนเอง ซึ่งสะท้อนออกมาในผลงาน และมีทักษะทางเทคนิคที่แข็งแกร่ง

ฉันเชื่อว่านักบำบัดแบบนั้นจะเป็นผู้ที่ลูกค้าเลือกใช้บริการต่อไปอีกนาน

ดังนั้น ฉันจึงไม่ได้ต้องการสอนแค่ทักษะทางเทคนิคเท่านั้น

สิ่งสำคัญไม่แพ้การฝึกฝนทักษะของคุณเลย

"ฉันอยากเป็นนักบำบัดแบบไหน?"

ฉันอยากให้คุณทะนุถนอมมันไว้ให้ดี

เมื่อลักษณะเฉพาะตัวของบุคคลถูกถ่ายทอดออกมาทางมือ และผสานเข้ากับเทคนิคที่ประณีตยิ่งขึ้น

แทนที่จะพูดว่า "คุณทำได้ดี"

"ฉันอยากให้คุณสัมผัสฉัน"

ฉันเชื่อว่าการเป็นนักบำบัดที่ได้รับคำชมเช่นนั้นคือสิ่งที่ฉันปรารถนา

คาโอริ