ฉันอยากเป็นคนที่สามารถเข้าใจความตึงเครียดและความวิตกกังวลที่ผู้คนรู้สึกได้ | หากคุณเป็นโรงเรียนนักบำบัด Executive Academy โอซาก้า | บล็อก

ฉันอยากเป็นคนที่สามารถเข้าใจความตึงเครียดและความวิตกกังวลที่ผู้คนรู้สึกได้

นี่คือเหตุผลเริ่มต้นที่ทำให้ฉันสนใจในโลกของการนวด

มันเป็นวิธีการรักษาที่ฉันเคยเห็นในทีวีเมื่อนานมาแล้ว โดยเป็นการรักษาที่ทำโดยผู้เชี่ยวชาญด้านความงาม

ผู้เชี่ยวชาญด้านความงามชาวฝรั่งเศส

ฉันเชื่อว่าชื่อของเธอคือโรส

นักแสดงหญิงคนหนึ่งไปเยี่ยมโรสและได้รับการนวดตัวด้วยน้ำมัน

และหลังจากนั้น เมื่อการรักษาเสร็จสิ้นลง

น้ำตาไหลอาบแก้มของนักแสดงหญิงคนนั้น

ไม่มีอะไรที่น่าเศร้าเป็นพิเศษเกิดขึ้น
ฉันไม่ได้ยินเรื่องเศร้าอะไรเลย

อย่างไรก็ตาม ฉันยอมให้พวกเขาแตะต้องร่างกายของฉัน

แต่ถึงอย่างนั้น น้ำตาก็ยังเอ่อล้นออกมา

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ฉากนั้นสร้างความประทับใจอย่างมากให้กับฉัน

"นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคุณสัมผัสร่างกายของคนอื่น"

นั่นอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของผมก็ได้

⸻

ในขณะที่ผู้คนดำเนินชีวิตประจำวัน
ฉันมีเรื่องต้องทำเยอะมาก

ฉันต้องพยายามอย่างเต็มที่
ฉันต้องทำมันให้ถูกต้อง
คุณไม่ควรสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น
คุณต้องให้ความสำคัญกับผู้อื่นมากกว่าตัวเอง

แม้ว่าคุณจะไม่อยากทำจริงๆ ก็ตาม
ถึงแม้ว่ามันจะรู้สึกแปลกๆ ก็ตาม
แม้ว่าคุณจะมีบางสิ่งที่อยากจะพูดก็ตาม

"อืม ไม่เป็นไร" เขากล่าวพลางปิดฝา

ฉันคิดว่าทุกคนคงเคยมีประสบการณ์ที่ให้ตัวเองเป็นคนสุดท้ายในชีวิตบ้างไม่มากก็น้อย

ฉันก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน

แน่นอน ฉันคิดว่าฉันมีความสุข

แต่คนเราไม่สามารถอยู่คนเดียวได้
เมื่อต้องปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น คุณต้องมีความอดทน หรือประนีประนอม
ฉันพยายามอย่างเต็มที่แล้ว

ในระหว่างนั้น
โดยไม่รู้ตัว ทั้งร่างกายและจิตใจของคุณจะค่อยๆ ตึงเครียดขึ้น

ราวกับว่าเป็นเส้นด้ายที่ถูกดึงจนตึงอยู่ตลอดเวลา

⸻

ดังนั้น ฉัน

ฉันอยากเป็นคนที่สามารถเข้าใจ "ความตึงเครียดอย่างรุนแรง" ที่คนเหล่านั้นมีอยู่ได้

นั่นคือสิ่งที่ฉันคิด

มันไม่ใช่แค่การผ่อนคลายกล้ามเนื้อเท่านั้น

มันไม่ใช่แค่เรื่องการทำให้ร่างกายแข็งแรงเท่านั้น

บุคคลนั้น
แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม

"คุณไม่ต้องพยายามมากขนาดนั้นอีกแล้ว"

ฉันอยากสร้างช่วงเวลาที่ทำให้ฉันคิดว่า "มันเยี่ยมมาก!"

ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเขาก็ได้
ผ่อนคลายบ้างก็ดีนะคะ
คุณไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย

ความสบายใจเช่นนั้น
ฉันอยากเป็นคนที่สามารถสื่อสารผ่านมือได้

นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันใส่ใจเป็นพิเศษกับ "วิธีการสัมผัส" มาโดยตลอด

⸻

และตอนนี้ฉันคิดว่า...

ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะเป็นนักบำบัดแบบนั้นหรอกนะ

ฉันอยากฝึกอบรมผู้บำบัดแบบนั้น

มีเพียงการได้มาซึ่งทักษะและความรู้เท่านั้น
มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องการเป็นนักบำบัดที่มีทักษะสูง

คุณจะรู้สึกอย่างไรเมื่อได้สัมผัสสิ่งนี้?

เราควรใช้ร่างกายอย่างไรในการสัมผัสผู้อื่น?

คุณจะแสดงออกถึง "บุคลิก" แบบไหนเมื่อยืนอยู่ต่อหน้าบุคคลนั้น?

จากนั้น มือของบุคคลนั้นก็ปรากฏขึ้น

ประชากร,
แทนที่จะรู้สึกพึงพอใจกับสิ่งที่ทำลงไป

คนเราจะรู้สึกผ่อนคลายเมื่ออยู่กับคนที่ตนรู้สึกปลอดภัยด้วย

ดังนั้น ฉัน
ฉันไม่ต้องการให้โรงเรียนแห่งนี้สอนแต่เทคนิคและความรู้เพียงอย่างเดียว

เมื่อคุณสัมผัสร่างกายของบุคคลนั้น
คนๆ นั้นอาจรู้สึกว่า "ไม่จำเป็นต้องพยายามมากขนาดนั้นอีกต่อไปแล้ว"

ฉันอยากฝึกอบรมผู้บำบัดแบบนั้น

ฉันเคยดูทางทีวีเมื่อนานมาแล้ว
น้ำตาของหญิงคนหนึ่ง

สิ่งที่ทำให้ฉันประทับใจในวันนั้น
ฉันอาจจะยังคงตามหามันอยู่ แม้จะผ่านมา 23 ปีแล้วก็ตาม

และตอนนี้

ด้วยมือของฉันเอง

และ,

ด้วยฝีมือของเหล่านักบำบัดที่ผมฝึกอบรม

เมื่อใครบางคนอยู่ในสภาวะตึงเครียด
ฉันต้องการเพิ่มจำนวนผู้คนที่สามารถได้รับการสัมผัสอย่างอ่อนโยน

ฉันคิดว่านั่นเป็นเหตุผลที่ฉันยังคงทำงานนี้ต่อไป

คาโอริ