ความวิตกกังวลจากการไม่มีลูกค้ากำลังแสดงให้เราเห็นอะไร | หากคุณเป็นโรงเรียนนักบำบัด Executive Academy โอซาก้า | บล็อก

ฉันได้คุยกับนักเรียนคนหนึ่งเมื่อวันก่อน

บุคคลนั้นเป็นนักบำบัดที่เปิดร้านเสริมความงามของตัวเอง

"ไม่มีลูกค้ามาเลย"

"ถ้าหากยอดขายไม่เพิ่มขึ้นเลยล่ะ?"

ฉันรู้สึกวิตกกังวลอย่างมากอยู่ตลอดเวลา

ฉันบอกกับบุคคลนั้นดังนี้:

เขากล่าวว่า "ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาคุณนั้น ล้วนเป็นสิ่งที่คุณก่อขึ้นเอง"

นี่เป็นแนวคิดที่ผมเพิ่งเห็นด้วยอย่างยิ่งเมื่อไม่นานมานี้
นี่คือสิ่งที่เขียนไว้ในหนังสือชื่อ "กฎแห่งธรรมชาติ" โดยชายคนหนึ่งชื่อเคนโกะ และเป็นสิ่งที่ตัวผมเองค่อยๆ รู้สึกได้ในชีวิตของตัวเองตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ปรากฏการณ์ "ลูกค้าไม่มาใช้บริการ"

เรามักคิดแบบนี้
"บางทีวิธีการดึงดูดลูกค้าของเราอาจมีข้อบกพร่อง"
"บางทีทักษะของฉันอาจไม่ดีพอ"
"บางทีฉันอาจจะโพสต์ลงโซเชียลมีเดียไม่บ่อยพอ"

แน่นอนว่า อาจมีบางส่วนที่สามารถปรับปรุงด้านเทคนิคได้
แต่ก่อนอื่น มีบางอย่างที่ผมอยากให้คุณดูก่อนครับ

กล่าวคือ "ความวิตกกังวล" และ "ความสบายใจ" เป็นสองด้านของเหรียญเดียวกัน

เรามักมองว่าความวิตกกังวลเป็นสิ่งที่ไม่ดี
"ฉันหวังว่าความวิตกกังวลนี้จะหายไปเสียที"
"ฉันหวังว่าฉันจะมองโลกในแง่ดีและรู้สึกสบายใจได้มากกว่านี้"

แต่ความวิตกกังวลและการให้ความมั่นใจนั้นมีความเกี่ยวโยงกันโดยเนื้อแท้
เหมือนกับเหรียญสองด้าน เป็นไปไม่ได้ที่จะมีเพียงด้านเดียว

ความวิตกกังวลคือสิ่งที่นำไปสู่ความสงบทางใจ
เพราะเมื่อมีความปลอดภัย ก็ย่อมมีความวิตกกังวลด้วยเช่นกัน

การพยายามขจัดความวิตกกังวลนั้น แท้จริงแล้วหมายถึงการพยายามขจัดความรู้สึกปลอดภัยนั่นเอง


นั่นอาจฟังดูแปลก ๆ สำหรับคุณ
"งั้นฉันก็ต้องอยู่กับความวิตกกังวลนี้ไปตลอดชีวิตสินะ?"

ไม่ใช่เช่นนั้น

มีเพียงสิ่งเดียวที่ต้องทำ

อย่ามองว่าความวิตกกังวลเป็นสิ่งเลวร้าย
สิ่งสำคัญคือการรู้สึกและเข้าใจอย่างแท้จริง

เมื่อคุณรู้สึกกังวลและคิดว่า "ลูกค้าไม่มา ฉันควรทำอย่างไรดี?" แทนที่จะต่อสู้กับมันราวกับว่าเป็นสิ่งที่ "ไม่ควรเกิดขึ้น"
"อ่า ฉันรู้สึกกังวลใจจังเลยตอนนี้" ฉันเพิ่งรู้ตัว

โดยไม่ต้องประเมิน โดยไม่ต้องปฏิเสธ โดยไม่ต้องเพิ่มเติมอะไรลงไปอีก ปล่อยมันไว้อย่างนั้นเถอะ

และที่น่าประหลาดใจคือ ความวิตกกังวลนั้นได้ทำหน้าที่ของมันเสร็จสิ้นแล้ว และค่อยๆ จางหายไปอย่างเงียบๆ

นั่นเป็นความจริงอย่างแน่นอน

และเมื่อความวิตกกังวลถาโถมเข้ามา ความรู้สึกปลอดภัยที่เคยมีอยู่ก็จะปรากฏขึ้นมาเองโดยธรรมชาติ

ในทางกลับกัน หากคุณมองว่าความวิตกกังวลเป็นสิ่งชั่วร้ายและต่อสู้กับมันอยู่เรื่อย ๆ มันจะไม่หายไป แต่จะกลับมาในรูปแบบที่แตกต่างออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า

ปัญหาในการดึงดูดลูกค้า ปัญหาเรื่องเงิน ปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล --

ราวกับว่าคุณกำลังพูดว่า "เฮ้ ฉันยังไม่รู้สึกอะไรเลย"


ตอนที่ฉันเล่าเรื่องนี้ นักเรียนคนนั้นน้ำตาคลอเบ้า ฉันคิดว่าไม่ใช่เพราะพวกเขาเข้าใจอะไรหรอก

บางทีคำพูดเหล่านั้นอาจอยู่ในใจลึกๆ ของพวกเขา เป็นคำพูดที่พวกเขาอยากได้ยินมาตลอด

"การที่คุณรู้สึกวิตกกังวลไม่ได้หมายความว่าคุณเป็นคนไม่ดี"
"ความวิตกกังวลไม่ใช่ตัวร้าย"
"ฉันจะรู้สึกแทนคุณจริงๆ"

—ภาษาแบบนั้นแหละ

ผมไม่ได้ปฏิเสธคุณค่าของเทคนิคทางธุรกิจนะครับ
การสื่อสารและการออกแบบผลิตภัณฑ์นั้นมีความสำคัญอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่จิตใจภายในที่อยู่เหนือสิ่งเหล่านั้นยังคงต่อสู้กับความวิตกกังวล ไม่ว่าคุณจะทำอะไร คุณก็จะได้แต่ผลลัพธ์ที่เจ็บปวดเท่านั้น

มีทั้งคนที่กำลังต่อสู้กับความวิตกกังวล และคนที่แค่รู้สึกวิตกกังวล
ถึงแม้ว่าคนสองคนนี้จะขายสินค้าหรือเทคโนโลยีชนิดเดียวกัน แต่พวกเขากลับปล่อยคลื่นความถี่ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง


ลูกค้าอาจดูเหมือนกำลังซื้อสินค้า แต่แท้จริงแล้วพวกเขากำลังได้รับ "วิถีชีวิต" ของบุคคลที่สร้างสรรค์สินค้านั้นขึ้นมา

ดังนั้น ตราบใดที่ความขัดแย้งภายในยังคงดำเนินต่อไป ปรากฏการณ์ภายนอกก็จะยังคงสะท้อนความขัดแย้งนั้นต่อไปเช่นกัน

หากคุณกำลังเผชิญกับความวิตกกังวลเรื่อง "ไม่มีลูกค้า" โปรดอย่ามองว่าความวิตกกังวลนั้นเป็นเรื่องไม่ดี

ความวิตกกังวลเป็นสิ่งที่คุณรู้สึกได้ ไม่ใช่สิ่งที่คุณกำจัดออกไปได้
ความวิตกกังวลและความสงบทางใจเป็นเหมือนเหรียญสองด้าน คุณไม่สามารถเลือกได้เพียงด้านใดด้านหนึ่ง

มีเพียงผู้ที่ยอมรับและเข้าใจความวิตกกังวลของตนเองอย่างแท้จริงเท่านั้นที่จะค้นพบความรู้สึกปลอดภัยที่ซ่อนอยู่ภายใน

แทนที่จะพยายามเปลี่ยนแปลงปรากฏการณ์นั้น ให้ลองยอมรับและรับรู้ถึงความวิตกกังวลที่ปรากฏการณ์นั้นก่อให้เกิด

หากคุณดำเนินการตามลำดับนั้น ธุรกิจก็จะเบาลงอย่างเห็นได้ชัด

คาโอริ