สำหรับนักบำบัดที่รู้สึกว่าตนเอง "ต้องพูดอะไรบางอย่าง" | หากคุณเป็นโรงเรียนนักบำบัด Executive Academy โอซาก้า | บล็อก

ฉันสังเกตเห็นว่าในช่วงไม่กี่ปีมานี้ วงการบำบัดทางจิตวิทยาถูกครอบงำโดยศาสตร์กายวิภาคศาสตร์อย่างสมบูรณ์แล้ว

กล้ามเนื้อ โครงกระดูก จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด ความผิดปกติ และการประเมินผล

แน่นอนว่ากายวิภาคศาสตร์มีความสำคัญ
ถูกต้องอย่างแน่นอน

แต่ช่วงนี้ ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่



กายวิภาคศาสตร์

"เพื่อประเมินผล"
"เพื่อให้คำแนะนำ"
"เพื่อแก้ไข"

คำถามคือว่ามันได้กลายเป็นอย่างอื่นไปแล้วหรือเปล่า



หลังจากการรักษาเสร็จสิ้น

"นี่แหละคือปัญหา"
"ชิ้นส่วนนี้ทำออกมาได้ประณีตมาก"
"โปรดยืดกล้ามเนื้อตามท่าเหล่านี้"
"จากอาการที่เป็นอยู่ คุณควรมาพบแพทย์สัปดาห์ละกี่ครั้ง?"

ฉันคิดว่ามีนักบำบัดหลายคนที่รู้สึกว่าพวกเขาจำเป็นต้องพูดสิ่งเหล่านั้น



แต่,

ถ้าฉันเป็นลูกค้าล่ะ?



สะอาดและอบอุ่น
ในสถานที่ที่ได้รับการดูแลอย่างพิถีพิถัน ฉันได้รับการสัมผัสจากมือที่อ่อนโยนและอบอุ่น

เป็นช่วงเวลาที่จะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่และปล่อยวางทุกอย่างโดยไม่ต้องกังวลอะไร



หลังจากนั้น

ถ้ามีคนพูดว่า "นี่คือสิ่งที่ผิดพลาด"

มันช่วยดึงฉันกลับมาสู่ความเป็นจริงได้บ้าง

คุณไม่เคยรู้สึกแบบนั้นบ้างเหรอ?



ลูกค้าที่มาเพื่อพักผ่อน

ฉันไม่ต้องการให้ใครมาแก้ไขฉัน
ฉันไม่ต้องการคำชมหรืออะไรทำนองนั้น



สิ่งที่เรากำลังมองหา

"เวลาพักผ่อน"
"ช่วงเวลาที่คุณไม่ต้องพยายามอย่างหนักกับอะไรเลย"

เป็น.



ร่างกายนั้นซื่อตรงมาก

ฉันจำได้ว่าฉันได้รับการปฏิบัติอย่างไร มากกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันเสียอีก



มากกว่าที่จะพิจารณาว่าสิ่งที่พูดนั้นถูกต้องหรือไม่

- การสัมผัสนั้นอ่อนโยนหรือไม่? - พวกเขารู้สึกปลอดภัยหรือไม่? - ความรู้สึกดีๆ นั้นคงอยู่หรือไม่? - ความรู้สึกนั้นยังคงอยู่หรือไม่?



ด้วยวิธีนี้จะสร้างความประทับใจได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น



และที่แปลกไปกว่านั้นก็คือ

ร่างกายก็จะผ่อนคลายไปด้วย

ไม่ใช่ตอนที่แก้ไขแล้ว

นั่นเป็นช่วงเวลาแห่งความโล่งใจ



ณ ที่นี้ ผมขอใช้โอกาสนี้ทบทวนบทบาทของกายวิภาคศาสตร์อีกครั้ง



กายวิภาคศาสตร์คือ

ไม่ใช่ "อาวุธที่ใช้เปลี่ยนแปลงร่างกาย"

เข้าใจวิธีการหลีกเลี่ยงการถูกร่างกายปฏิเสธ



มันไม่ได้เกี่ยวกับว่าจะย้ายไปที่ไหนและอย่างไร

วิธีสัมผัสผู้อื่นเพื่อให้พวกเขารู้สึกปลอดภัย และวิธีปฏิบัติต่อพวกเขาเพื่อให้พวกเขายอมรับคุณ



มันเป็นสิ่งที่ใช้เพื่อจุดประสงค์นั้น



เมื่อคุณเปลี่ยนมุมมองมาเป็นเช่นนี้

ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป: การปฏิบัติต่อกัน คำพูด บรรยากาศ ทุกอย่างเลย



สิ่งที่คุณต้องการหลังจากขั้นตอนการผ่าตัดคือ

แทนที่จะเป็นการประเมินหรือการสอน

เพียงแค่สื่อสารว่าร่างกายของคุณอยู่ในสภาพที่ดีแค่ไหนในตอนนี้



"การหายใจของคุณลึกขึ้นแล้ว"
"ฉันรู้สึกผ่อนคลายมาก"
"อยู่ในสภาพดี"



แค่นั้นแหละ

ร่างกายจดจำสภาวะนั้นและพยายามกลับคืนสู่สภาวะนั้น



ทำซ้ำ

มันไม่ใช่สิ่งที่สามารถสร้างขึ้นได้ด้วยการอธิบาย

มันเกิดขึ้นใน "สภาวะที่ถูกจดจำไว้"



การเรียนกายวิภาคศาสตร์มีความสำคัญ

แต่

หากคุณใช้มันอย่างไม่ถูกต้อง

ซึ่งจะทำให้การรักษาไม่สามารถเข้าถึงร่างกายได้



นั่นคือเหตุผลที่ฉัน

ไม่ใช่เพื่อวัตถุประสงค์ในการประเมิน

กายวิภาคศาสตร์เพื่อสร้างความรู้สึกปลอดภัย

ฉันอยากจะแบ่งปันข้อความนี้ต่อไป

คาโอริ