เหตุผลที่ผลกระทบทางอารมณ์แตกต่างกันออกไป แม้ว่าเทคโนโลยีจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปก็ตาม | หากคุณเป็นโรงเรียนนักบำบัด Executive Academy โอซาก้า | บล็อก

วันนี้ฉันได้คุยกับนักเรียนคนหนึ่ง
มีเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งที่สร้างความประทับใจอย่างมากให้กับฉัน

ก่อนหน้านี้ ฉันเคยมีนักบำบัดที่ให้การรักษาฉัน ซึ่งดีมากจนน่าประทับใจจริงๆ
ดูเหมือนเขาจะคิดว่า "นี่มันสุดยอดไปเลย!"

หลังจากเวลาผ่านไปสักระยะหนึ่ง
ดูเหมือนว่าเธอจะกลับไปรับการรักษาจากบุคคลนั้นอีกครั้ง โดยตั้งตารอที่จะได้รับการรักษา

บุคคลผู้นั้นยังคงทุ่มเทให้กับการวิจัยของตนเช่นเคย
เรามุ่งมั่นที่จะพัฒนาทักษะของเราทุกวัน

แต่กระนั้น—
"ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย"

คำพูดเหล่านั้นหลุดออกจากปากฉันไปเอง


หลังจากได้ฟังเรื่องราวนี้แล้ว
ฉันไม่ได้คิดว่า "เทคโนโลยีเสื่อมถอยลงหรือเปล่า?"

ค่อนข้าง,
ก็เพราะว่าบุคคลนั้นได้ทุ่มเทและมุ่งมั่นสร้างความสำเร็จอย่างต่อเนื่องนั่นเอง
ฉันรู้สึกว่าแง่มุมอื่นๆ นอกเหนือจากเทคโนโลยีได้เข้ามามีบทบาทมากขึ้น แม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม


รู้สึกดีหรือรู้สึกประทับใจ
ความแรงของแรงดันและความแม่นยำของขั้นตอนการดำเนินการ
มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนเทคนิคที่คุณใช้เพียงอย่างเดียว

สิ่งที่ส่งผลกระทบมากกว่าคือ
ผู้ป่วยอยู่ในสภาพใดเมื่อได้รับการรักษา?
เมื่อคุณรู้สึกเหนื่อย
เมื่อเวลาของคุณเหลือน้อยลงเรื่อยๆ
เมื่อคุณเกร็งตัวโดยไม่รู้ตัวเพราะรู้สึกว่า "ต้องทำมันให้ถูกต้อง"

แม้ว่าเทคโนโลยีจะถูกต้องแล้วก็ตาม
วิธีที่เราสัมผัสกันนั้นให้ความรู้สึกค่อนข้างปิดกั้น

ไม่สามารถรับน้ำหนักตัวได้อย่างเต็มที่
การหายใจเริ่มตื้นขึ้น
มือของฉันไม่มีที่ว่างเหลือแล้ว

ผู้รับไม่มองว่ามันเป็น "สิ่งไม่ดี"

แค่,
"หืม? มันแตกต่างจากเมื่อก่อนนิดหน่อยนะ"
ฉันรับรู้ได้ว่ามันเป็นความรู้สึกไม่สบายใจที่ยากจะอธิบาย


ที่นี่,
ฉันอยากถามคำถามนักเรียนสักข้อ

หากเป็นเมื่อเร็ว ๆ นี้
"ฉันรู้สึกว่าฉันทำทุกอย่างถูกต้องแล้ว แต่ฉันไม่รู้สึกว่าตัวเองประสบความสำเร็จเลย"
"ฉันไม่ได้รับการตอบสนองแบบเดียวกับเมื่อก่อนแล้ว"
ถ้าคุณมีความรู้สึกแบบนั้น...

ใช่แล้ว
นี่อาจไม่ใช่สัญญาณของการขาดทักษะก็ได้

บางที,
ไม่ใช่ว่าวิธีที่คุณสัมผัสฉันนั้นผิดนะ
ไม่ใช่ว่าพวกเขาขาดความสามารถ

เพียงเล็กน้อย
อาจเป็นไปได้ว่า ขอบเขตเหล่านั้นหายไปแล้ว


ความหมายที่แท้จริงของวลี "ฉันไม่ได้รู้สึกซาบซึ้งใจเหมือนเมื่อก่อน" คือ
ไม่ใช่ว่าความรู้สึกซาบซึ้งใจหายไป

วิธีการสัมผัส
ฉันคิดว่ามันปิดไปแค่เล็กน้อยเท่านั้นเอง


ไม่จำเป็นต้องเพิ่มเทคโนโลยีใดๆ
คุณไม่จำเป็นต้องเรียนรู้เทคนิคใหม่ใดๆ

ครั้งหนึ่ง จงจำวิธีหายใจให้ขึ้นใจ
ฉันขยับน้ำหนักตัวไปด้านหลัง
กลับไปสู่ "ปัจจุบันขณะ" กันเถอะ

แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
สัมผัสที่มือของคุณ
ปฏิกิริยาของอีกฝ่าย
บางครั้งสิ่งต่างๆ ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างเงียบๆ


สิ่งสำคัญไม่แพ้การฝึกฝนทักษะของคุณเลย
สิ่งสำคัญอีกอย่างคือการตระหนักถึงสภาวะจิตใจของตนเอง

เรื่องแบบนั้น
ฉันตระหนักถึงเรื่องนี้อีกครั้งจากการสนทนาในวันนี้

คาโอริ