สำหรับนักบำบัดที่ยังคงศึกษากายวิภาคศาสตร์ต่อไป ③ | หากคุณเป็นโรงเรียนนักบำบัด Executive Academy โอซาก้า | บล็อก

ตอนที่สาม: วิชากายวิภาคศาสตร์ยังจำเป็นอยู่หรือไม่?
ฉันเรียนกายวิภาคศาสตร์มากเกินไปจนตอนนี้ฉันไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว
นั่นคือช่วงเวลาที่คุณจะรวบรวมความกล้าที่จะปล่อยวางได้ในที่สุด

นักบำบัดหลายคน
นี่คือคำถามที่ผมมีครับ

"แล้ววิชากายวิภาคศาสตร์ยังจำเป็นอยู่ไหม?"

คำตอบคือ
มันเป็นสิ่งจำเป็น
อย่างไรก็ตาม มันไม่เหมือนกับเมื่อก่อนแล้ว


ตอนที่ฉันเริ่มเรียนกายวิภาคศาสตร์ครั้งแรก
มันเป็นสิ่งที่คุณต้องท่องจำ

ชื่อกล้ามเนื้อ จุดเริ่มต้น จุดสิ้นสุด และเส้นทางประสาท

ในขั้นตอนต่อไป
มันจะเป็นสิ่งที่คุณได้ใช้ประโยชน์

การคลายจุดนี้ออกจะทำให้เกิดปฏิกิริยานี้ขึ้น การเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นที่แนวนี้

และ,
หลังจากผ่านช่วงเวลาที่หลงทางมาแล้ว
หลังจากรวบรวมความกล้าที่จะปล่อยวางได้แล้ว

กายวิภาคศาสตร์คือ...
มันจะไม่ใช่สิ่งที่คุณใช้โดยตั้งใจอีกต่อไป


ในขั้นตอนนี้
ฉันจำชื่อกล้ามเนื้อที่ทำระหว่างการผ่าตัดไม่ได้

แต่,
โดยปกติแล้วฉันจะหลีกเลี่ยงสถานที่อันตราย
โดยไม่รู้ตัว ฉันหลีกเลี่ยงการกดดันตัวเองมากเกินไป
ตอนนี้ฉันสามารถรับรู้ความลึกและระยะห่างที่เหมาะสมในการสัมผัสด้วยร่างกายของฉันได้แล้ว

กายวิภาคศาสตร์คือ...
มันไม่ได้อยู่ในหัวฉันนะ
มันหลอมรวมเข้ากับมือและร่างกายของฉันแล้ว

นี่คือ
นี่คือสภาวะที่กายวิภาคได้ "ฝังแน่นอยู่ในร่างกาย"


ณ จุดนี้
การรักษาจะเป็นไปอย่างเงียบเชียบ

พวกเขาไม่ได้พยายามที่จะทำให้สิ่งใดเกิดขึ้น
พวกเขาไม่แม้แต่จะพยายามเปลี่ยนแปลง

แค่,
การรับรู้ปฏิกิริยาทางกายภาพของคู่ต่อสู้
ฉันตอบสนองต่อสิ่งนั้นด้วยมือของฉัน

แล้วก็เกิดเรื่องแปลกประหลาดขึ้นมา
ผลการแข่งขันจะแจ้งให้ทราบภายหลัง

ลมหายใจของฉันเริ่มลึกขึ้น ฉันรู้สึกผ่อนคลาย และคำว่า "ฉันรู้สึกโล่งใจ" ยังคงวนเวียนอยู่ในใจ

ใช่แล้ว
ไม่ใช่เพราะความรู้ได้สูญหายไป
เพราะฉันไม่ถูกควบคุมโดยความรู้แล้ว


การศึกษากายวิภาคศาสตร์คือ...
มันจะไม่สูญเปล่าอย่างแน่นอน

แม้แต่เวลาที่ใช้ไปกับการเรียนอย่างตั้งใจก็ตาม
แม้ในช่วงเวลาที่ฉันหลงทาง
แม้ในขณะนั้น ฉันยังต้องรวบรวมความกล้าเพื่อปล่อยวางอยู่เลย

ทุกสิ่งทุกอย่างได้หล่อหลอมวิธีการรักษาที่เราใช้ในปัจจุบัน

และสุดท้ายนี้
กายวิภาคศาสตร์ไม่ใช่ "อาวุธสำหรับทำอะไรบางอย่าง"
สิ่งนี้เป็นพื้นฐานสำหรับการหลีกเลี่ยงการทำอะไรมากเกินไป


ถ้าตอนนี้
หากคุณรู้สึกสับสนเพราะเรียนรู้มากเกินไป
นั่นเป็นหลักฐานว่าคุณได้สร้างสิ่งต่างๆ ขึ้นมาอย่างมั่นคงทีละเล็กทีละน้อยตลอดเวลา

ถ้าตอนนี้
หากคุณสนใจการรักษาที่ไม่เน้นเฉพาะบริเวณใดบริเวณหนึ่ง
นั่นไม่ใช่ความขี้เกียจ

ใช่แล้ว
นั่นหมายถึงการพัฒนาตนเองอย่างเป็นธรรมชาติในฐานะนักบำบัด

กายวิภาคศาสตร์คือ...
สุดท้ายแล้ว มันก็ไม่ได้หายไปไหน
ส่วนลักษณะนิสัยของคุณนั้น...
มันยังคงอยู่ที่นั่นอย่างเงียบงัน

คาโอริ