สำหรับนักบำบัดที่ยังคงศึกษากายวิภาคศาสตร์ต่อไป ① | หากคุณเป็นโรงเรียนนักบำบัด Executive Academy โอซาก้า | บล็อก

ครั้งแรกที่คุณเรียนกายวิภาคมากเกินไปจนหลงทาง

หากคุณยังคงทำงานเป็นนักบำบัดต่อไป
บางครั้ง คุณอาจรู้สึกแบบนี้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ฉันเรียนกายวิภาคศาสตร์อย่างหนักมาก
กล้ามเนื้อ เส้นประสาท และพังผืด
ฉันสามารถอธิบายได้อย่างละเอียดกว่าเดิมมาก

แต่,
ขั้นตอนดังกล่าวดูยากกว่าเดิม
มือของฉันลังเลอยู่
ความมั่นใจของฉันเริ่มสั่นคลอนแล้ว

"บางทีฉันอาจจะยังเรียนไม่มากพอ"
"บางทีความเข้าใจของฉันอาจยังไม่ลึกซึ้งนัก"

ใช่ วันนี้
จากนั้นฉันจึงเริ่มศึกษาเรื่องกายวิภาคศาสตร์อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

นี่เป็นเรื่องร้ายแรงมาก
ภาวะนี้มีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นกับนักบำบัดที่ให้ความสำคัญกับการรักษาอย่างจริงจังมากกว่า


ตอนที่ฉันเริ่มเรียนกายวิภาคศาสตร์ครั้งแรก
มันคือแผนที่แห่งความสบายใจ

บริเวณไหนบ้างที่สัมผัสได้โดยไม่เป็นอันตราย? ควรหลีกเลี่ยงอะไรบ้าง? จะรักษาความปลอดภัยได้อย่างไร?


สถานที่ต่อไปที่เราจะไปเยี่ยมชมคือ
กายวิภาคศาสตร์เพื่อนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลง

"ถ้าคุณคลายตรงนี้ สิ่งนี้ก็จะเปลี่ยนไป"
"ถ้าคุณใช้ประโยคนี้ คุณจะได้รับผลลัพธ์"

ในขั้นตอนนี้
วิธีการรักษาจะได้รับการปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นอย่างแน่นอน

แต่,
ถ้าคุณพยายามไปให้ไกลกว่านั้นอีก
ความรู้สึกไม่สบายใจแบบนี้เริ่มก่อตัวขึ้น

ยิ่งคุณมีความรู้มากเท่าไหร่ ฝีมือของคุณก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น
ยิ่งฉันคิดถึงมันมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งดูเหมือนจะห่างไกลจากตัวฉันมากขึ้นเท่านั้น

หลายคนจึงคิดว่า "ฉันต้องเรียนรู้เพิ่มเติม" ตรงนี้เอง

แต่ว่านั่นคือ
นี่ไม่ใช่สัญญาณว่าคุณยังเรียนรู้ไม่มากพอ

ใช่แล้ว
นี่เป็นสัญญาณบ่งชี้ว่ายุคที่ "ให้ความสำคัญกับกายวิภาคศาสตร์เป็นอันดับแรก" กำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว

คนเรามักจะหลงทางเมื่อไหร่?
ไม่ใช่สถานที่พักผ่อน
นี่เป็นเพียงก้าวแรกสู่ขั้นตอนต่อไป

(โปรดติดตามต่อในตอนต่อไป)

คาโอริ